Van onze goede vrienden Fred en Luciënne hebben we 2 kippen en 1 haan gekregen in ruil voor het lenen van onze druivenpers. Op zich was dat wel een leuke deal ware het niet dat ze deze dus vrijdag ‘s avonds brachten terwijl we dus helemaal geen hok hebben en wel Joey, onze jachthond. Ze hebben tot zaterdagmiddag in de kattenmand gezeten terwijl wij dus een ren in elkaar hebben geflantst met bijbehorend “Bijlmerkippenhok”. D.w.z. een paar betonblokken met een marmerenplaat, als dak, en een boomtak als stok. Ik moet zeggen het zijn danwel Hongaarse kippen die gewend waren om in een boom te slapen maar ze passen zich uitmuntend aan, aan dit moderne onderkomen. Slechts een uurtje hebben ze uitzicht gehad op het luchtruim want onze kip zonder kam had gedacht dat, ondanks dat ze gekortwiekt was, ze wel buiten de ren kon komen. Een korte vlucht naar het dak alweer zij nog slechts 30 cm. verwijderd was van de bovenkant en dus vloog ze daar keurig overheen. Zelfs Joey had het niet zo snel door. Dat was maar van korte duur want hij joeg haar keurig het huis in waar wij haar konden vangen. En dus moesten wij er een net overheen spannen. Nu hebben wij nog niet veel verstand van kippen. Na een paar dagen werd het wat kouder en wat denk je, gaat die haan niet meer kraaien ‘s morgens. Vonden we niet zo erg want zo rond de klok van 6 dacht mijnheer dat het wel genoeg was. Maar je raakt eraan gewend en dus gingen we ieder uur bij de ren kijken of er niets aan de hand was met mijnheer. Hij scharrelde zoals gebruikelijk, viel de 2 hennetjes lastig. Nee, niets bijzonders. Temperatuur gaat stijgen en mijnheer kraait er weer vrolijk op los. Nu dacht ik dat elke hen een rode kam had, maar nee hoor die van ons dus niet. En eieren leggen hebben ze ook nog niet van gehoord. Weet je dat er wel 400 kippenrassen zijn en wat dacht je van deze: De Haan is de baas, als de Hen niet thuis is.

Onkruid hebben we hier daar is gewoon niet tegen te werken. We hebben alle mogelijke materialen al gebruikt. Fred vindt de frees geweldig. Dus zou hij als het even kan alle onkruid tussen de druiven met de frees te lijf willen gaan. Het probleem van dit apparaat is dat het de grond behoorlijk diep losmaakt. Dientengevolge dat wanneer ik bij de druiven moet zijn een behoorlijk end moet “klunen” door de losse aarde daardoor m’n slippers vol zitten met aarde en dat de aarde hierdoor om m’n oren vliegt. Ook hebben we het geprobeerd om het gewoon kort te maaien. Maar dan blijft het onkruid tussen de druiven, dus die optie werd al gauw afgeschreven. Het enige wat zin had was dus gewoon handmatig schoffelen en alle onkruid verwijderen. Vanuit Nederland hadden we een smalle schoffel meegenomen zo’n 10 cm. breed. Dat was te doen maar dat nam behoorlijk wat tijd in beslag. We wisten dat er ook brede bestonden dus dat zou een kleine moeite moeten zijn om deze te kopen. Verkeerd gedacht! Dit soort schoffels kennen ze hier dus niet. Hier kennen ze de “omgekeerde schoffel” daar werd dus mee gehakt. Hij was wel een stuk breder. Dus dat moesten wij ook kunnen. Het ging wel maar er wordt behoorlijk wat kracht van je vereist. En dus werd het schoffelen door Fred gedaan. Althans voor een paar dagen. Toen kreeg ik (helaas) het lumineuze idee om de schoffel om te buigen waardoor je voorwaarts kon schoffelen en niet hoefde te hakken. Het ei van Columbus. We hebben veel opzien met de manier van schoffelen en ze kijken er met verwondering naar. Ach, het is maar een klein uitvindinkje maar zo stom zijn die Nederlanders niet.

Het klinkt misschien overdreven maar boodschappen doen is voor ons een gedeelte van de dag waar je ruim de tijd voor moet nemen. Indien mogelijk combineren we het met andere winkels zodat we effectiever bezig zijn. Wanneer we op vakantie gingen hadden we altijd een basispakketje mee en deden we meestal snel bij de Tesco boodschappen. Maar aangezien we nu op de portemonnee moeten letten, we zijn tenslotte Nederlanders, en daarvoor ook nog kwaliteit willen hebben zijn we wat oplettender gaan shoppen. We hebben onze winkels uitgebreid naar de Auchan en de Lidl. We zijn onze zoektocht begonnen met water. Met de roze dop zou geen koolzuur moeten bevatten. Bij de Auchan is dat wel zo. Ervanuit gaande dat we de goedkoopste hebben genomen. Bij de Lidl lijkt het niet helder water te zijn. Brood:gezien het tijdstip waarop we meestal gaan (‘s-middags of vroeg in de avond) is het brood bij de Lidl nog steeds de beste. De verpakte vleeswaren zijn bij de Lidl erg lekker maar aangezien we over een snijmachine beschikken kopen we ook de grootverpakkingen. Of we braden gehakt, snijden het en vriezen het in. Voor de variatie. De groente is beperkt maar van een goede kwaliteit bij de Lidl. Ook bij de Auchan. De Tesco heeft daarentegen meer soorten maar is minder hygienisch. Ook had de Tesco Mr.Proper schoonmaakmiddel  in de blauwe doorzichtige fles. Had, want deze hebben ze nu niet meer.  Er is een voortdurende wijziging van artikelen. De winkels hebben vaak veel új producten waardoor de schappen voortdurend omgezet moeten worden. Dus denken we de winkels eindelijk te kennen, staat het weer heel ergens anders. Maar het gaat steeds beter en we hebben steeds minder tijd nodig. Behalve als je papieren servetten nodig hebt, je bent bij de Auchan en je mag kiezen uit 42!! soorten. Kijk, daar gaat je tijdswinst…   

Van ons thuisfront krijgen we vaak de vraag of we al “een beetje zijn ingeburgerd”. Maar wat betekend inburgeren dan? Bij van Dale zeggen ze:

Tja, dat waren we al We kenden de winkels. We weten nu ook waar de dierenarts, de huisdokter(nog niet geweest) zit. Maar zijn we dan ook Hongaren of bedoelen ze dat niet met inburgeren. Dan is iedereen toch ïngeburgerd”? Als je 3 weken op vakantie bent ben je al heel snel ïngeburgerd”. Je hebt toch je boodschappen nodig, mocht je je een keer bezeren dan ga je naar de dokter. Jemig die zijn dan al verder met inburgeren…Dus zou ons antwoord moeten zijn JA we zijn ingeburgerd. Maar zo voelen wij het echt niet. Het Hongaarse volk heeft een andere mentaliteit, een andere denk- en leefwijze dus een totaal andere cultuur. Wanneer je zaken wilt gaan doen met Hongaren moet je ruim de tijd nemen. Je eerste afspraak zal afgezegd gaan worden of ze komen niet zonder te bellen of er wordt niet meer over gesproken wanneer ze bij de volgende afspraak wel aanwezig zijn. Het eerste uur, anderhalf uur zal besteed worden aan aftasten. Concrete afspraken worden nooit snel gemaakt. De Hongaren komen langzaam op gang. Dan gaat men naar huis. Volgen er nog een paar afspraken die niet nagekomen gaan worden. En dan worden ze wakker. Het kan geld opleveren/danwel hoeveel kan er verdiend gaan worden als we wel op tijd zijn. Dit noemen wij “het omslagpunt”. Ze worden daadkrachtig en komen met uitgebreide offertes die op de forint nauwkeurig zijn berekend. Dan kan het snel gaan…Wanneer we zelf iets van de Hongaren nodig hebben zullen ze het eerste uur besteden aan het opsommen van de problemen. Dit moet je over je heen laten gaan. Instemmend knikken en ze zelf de problemen laten oplossen. Na anderhalfuur praten heb je i.p.v. 2 papieren die uit Nederland zouden moeten komen slechts  1 A4tje nodig die terplekke uitgedraaid wordt en thuis even ingevuld moet worden. En ze zijn maar wat trots dat ze toch zo coulant naar die Nederlanders zijn geweest. Arme lui worden ook door niemand geholpen dus doen wij het maar. Je ziet het ze denken. Kijk, dat noemen wij eigenlijk inburgeren….

We willen proberen om van datgene wat ons land geeft van te leven. Direct na het kweken van groentes e.d. maar ook via de ruilhandel. Daar is Hongarije goed in hebben we al ontdekt tijdens de periodes dat we op vakantie waren. Jouw apparaat in ruil voor een Hongaars etentje thuis. Toen dan ook de groentetuin z’n gewassen begonnen te geven zijn we es met de buurman gaan praten. Hij woont er niet maar heeft een hectare grond voor ons huis. Ze zijn beiden al op leeftijd en hem noemen we altijd “Paprika Joszef” want hij had al een aantal jaren een veld vol paprika’s. Wanneer we hier op vakantie waren maakten we altijd een praatje met hem en kregen we er paprika’s voor terug. Niet altijd de mooiste maar toch…Deze keer had hij watermeloenen, suikermeloenen, aardappels en tomaten staan. Onze sperziebonen doen het goed en we wilden iets terug doen. We namen ook nog een courgette mee en wij naar het hek. We boden ze verwachtigsvol aan. De boontjes werden doormidden gebroken en… gelukkig goedgekeurd want er zaten geen draden aan. Dat vond Joszef “finom”. Deze keer hadden we het op z’n tomaten voorzien. Maar vragen is niet netjes dus we wachtten rustig af wat we als tegenbod kregen. Een watermeloen en  een suikermeloen werd ons liefdevol aangeboden door zijn kleine vrouwtje die ook iedere keer mee gaat om, kromgebogen, het onkruid uit de grond te halen. Voorzichtig vroegen we of de tomaten ook te koop waren. Ja, ja natuurlijk maar als we tomaten wilden hebben…Ja en nee zeiden we, want zoveel sperziebonen waren het nu ook weer niet en ach die ene courgette…Maar de volgende dag hing er toch een plastic zak met tomaten aan het hek voor ons. Hongaarse tomaten zijn lekker! Knalrood van binnen maar deze keer had hij ook Pomodori’s. En die zijn echt verrukkelijk! Die gulheid hadden we van hem niet verwacht en we bestelden wat meer tomaten. Een paar kilo of zo. Groot was dan ook onze verbazing toen er op de zaterdagmorgen twee lage kratjes vol met prachtige tomaten klaar stonden. 20 Kilo!! Is ie slim of niet, want er moest natuurlijk wel afgerekend worden! We hebben het zelf gevraagd…Tja en dan is het koken. Tomatensaus, tomatensoep, alle recepten x4 en invriezen. Afbellen of er nog mensen tomaten nodig hebben en hoeveel kilo…Wat hebben we fout gedaan en wie is hier beter van geworden…Uh…Wij niet…of toch wel…

Er zijn 3 dingen waar wij het vaak over hebben danwel het hoofdonderwerp van de dag zijn bij ons. Ze zijn  eigenlijk allemaal even belangrijk. “Het water”, “de stroom” en “het weer”. Voordat we zouden emigreren heb ik aangegeven dat “het water” schoon drinkwater zou moeten zijn. Je basisbehoefte zeg maar. Het drinkwater komt bij ons uit de bron en heeft een hoog ijzergehalte. Slecht voor je darmen, alhoewel de buurman zegt dat je iets langer op de wc moet zitten. So what? Maar ook, en dat vind ik net zo belangrijk,slecht voor de apparaten. Bijv. de wasautomaat, koffieapparaat ed. Vooraf hebben we dus op internet gezocht naar HET apparaat welke ons water volledig schoon zou maken. Dit dachten we gevonden te hebben in het ” Reverse osmosis systeem van Pure Pro, type WF-30″. Het kost even wat, maar dan heb je ook wat, denk je dus. We zijn nu 3 maanden verder en we zijn erachter gekomen dat dit syteem dus totaal niet geschikt is voor de doelstelling die wij beogen. Fred kon douchen, ik ook en 1x de wc doortrekken. Toen was het water op. Want hij moet de tank weer aanvullen. Dus geen thee/koffie, al helemaal geen wasmachine draaien en tanden poetsen met flessenwater. Na lang beraad hebben we besloten om het apparaat af te koppelen en hebben we het systeem aangesloten in de keuken. We hebben nu in ieder geval schoon drinkwater. Dus hoeven we geen flessen water te kopen. Maar douchen doen we dus nog met het water uit de bron. Daar wordt tja, wanneer is nog niet helemaal bekend, we leven tenslotte in Hongarije en dan is “honap” een vaag begrip, een nieuwe bron voor geslagen. We zijn er nl. achter gekomen dat het bronwater van onze buren schoner is als dat van ons… Hebben we dan alle kosten voor niks gemaakt? Nee want we hebben wel hééél schoon drinkwater, zeggen we dan maar tegen onszelf. En dan nog “de stroom“. We hebben nl. last van stroomonderbrekingen. En dat gebeurt regelmatig. Van die leuke korte stroomstorinkjes. Hoe vaak ik de wekker al niet heb bijgesteld. Niet te tellen. Ok, als het onweert doen we de computer, de tv en andere apparatuur al uit voorzorg uit. Maar als het een beetje waait gebeurt het ook en daar ben je niet altijd op voorbereid. Staat Fred te tegelen in de badkamer, hebben we de oven aan om ons dagelijks brood te bakken of kijken we net een leuke film… En dan nog “het weer“. Want het kan warm worden hier.. Een warme periode die ze de laatste 60 jaar nog niet hebben gehad zegt men. En dat mogen wij meemaken. Wat een eer…Dan wil je water hebben voor de groentetuin die je graag 2x per dag wil besproeien en dan heb je geen stroom… Je wilt es extra fris douchen… Ach, je leert ermee leven. Je past je aan, je houdt er rekening mee. Onze dagelijkse behoeftes waar we in Nederland eigenlijk niet over nadachten. En dan vragen onze “thuisblijvers” wel es: Wat doen jullie zoal de hele dag………..