Stil en verlaten staat ze daar te staan
De wind heeft vrij spel zij laat het gaan
Haar ramen gebroken, deuren zonder sloten
Zij voelt zich als verstoten
Wie is er die van haar gaat houwen
Haar met liefde gaat verbouwen
Wie laat haar bloeien
Geen onkruid groeien
Wie gaat haar verzorgen
Liever nog vandaag dan morgen
Ze is elado
Maar er is geen animo
Men is bang voordat gene wat zij verbergt
Voor het werk wat het vergt
Zij heeft hier vrede mee
Zij is geen give-a-way
Zij wacht in stilte en geniet
Van de rust en de ruimte die de poesta haar biedt