Pasen in Hongarije is : kerk, chocolade, eten en Húsvéti Locsolókölni.
Om met het laatste te beginnen. Hongaren hebben nl. een traditie om tweede paasdag de vrouwen te bespuiten met eau de cologne. Dat fenomeen waren we twee jaar geleden al tegen gekomen. Dus we waren helemaal voorbereid. Bij de Tesco een flesje gekocht. De meest lekkere van de “ik vind het maar wc-luchtjes” uitgezocht.
Terwijl ik druk bezig was met kaasmaken stond om 10 uur de buurjongen voor de deur. Kom maar op! Maar nee hoor. Eerst moest er een gedicht van 2x A4 uit het hoofd gedaan worden waarna ik op mijn beide borsten werd bespoten.
Als dank krijgt hij, het is een kind, wat chocolade eieren. Als het een volwassene is wordt er een Palinka of andere sterke drank geschonken. En zo gaan ze dan de buurt langs.
De verdere dag was het stil en tegen 4-en gingen we de buren es een bezoekje brengen.
Fred nam z’n kans waar om alle vrouwen te bespuiten en wederom werd er weer rijkelijk met de wc-luchtjes mijn kant op gespoten.
De tafel afgeladen met allerlei soorten gebak. Mijn buurvrouw is erg goed in gebak maken. Hoe ze het toch voor elkaar krijgt. En het is zo simpel zegt ze dan. Heerlijk luchtig Moskovisch gebak met kwark en een zacht rose laagje erover. Oma had iets gemaakt waar minder suiker in zat. Het zag er iets minder smaakvol uit.Tante had iets gemaakt met kaneel. En nog een aangetrouwd familielid had iets met kiwi gemaakt. Ook was er koude gepaneerde schnitzel voor de hartige trek.
Fred heeft alles geproefd. Die is ook gek op alles waar suiker in zit.
Ze houden wel van zoetigheid. Maar het rare is dat de chocolade eieren dus echt niet te eten zijn. Ze zien eruit als chocolade maar het smaakt echt nergens naar.
O, ja naar de kerk zijn we niet geweest. We hebben ons eigen gebedje thuis opgezegd. Dat nam veel minder tijd in beslag.

Station Tomaten is ons vertrekpunt geweest. Gevolgd door prei, rode ui, Amsterdamse- en Hongaarse worteltjes en ijs bergsla. Niet te vergeten de grote stations Pruim, appel- en perenbomen en druiven.
Je raadt het al we zijn druk bezig met het planten van de eerste groentes en snoeien van de fruitbomen. Waar het eindpunt ligt is nog niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk rijden we door tot september waar we het eindstation druivenpersen bereiken en dan kunnen we weer even bijkomen.
Het is wel weer lekker om buiten bezig te zijn.
We zijn langzaam aan ook weer gewend wat vroeger op te staan. Het zal wel moeten, maar oké. Het vroeger naar bed gaan wil nog niet helemaal lukken.
Ik had nog een klein “bedrijfsongevalletje”. Ik was weer zo slim om mijn vinger bij het druiven snoeien mee te knippen. Ik word er echt niet knapper op hier.