Onkruid

De warme aarde wordt bedekt met een dikke groene laag
Sommige snelgroeiend, sommige traag
De een wat mooier dan de ander
Ze duwen en trekken aan elkander

De kleintjes proberen boven te komen
Maar hen wordt de frisse lucht ontnomen
Want door de grote sterke planten
Worden zij verdrongen aan alle kanten

Snel laten ze in honderdtallen
Wat zaden vallen
En verschrompelen in de wildernis
Tot er niets van over is

Behalve die ene op dat dunne steeltje
Het is een klein juweeltje
Dapper vecht ze door
Zij gaat ervoor

Zij heeft haar tijd afgewacht
En verzamelt nu al haar kracht
Als ze eindelijk boven is gekropen
Vouwt zij langzaam haar blaadjes open

En ondanks het regenwater
Heeft zij haar eigen theater
Deze kleine roze roos
Maar waarom zij nu juist deze tuin verkoos!