We kregen een poos geleden een officiële uitnodiging van ons buurmeisje, Orsolya. Zij zit in de laatste klas van de lagere school. Klokslag 9 werden we bij school verwacht. Onder de bomen van het middenplein zaten mensen en hier en daar stonden mensen. Al dan niet in zwart en wit gekleed. Alle kinderen van de school stonden met hun juf op het plein. Mama was in keurig lang zwart en paps in een nieuw donker grijs T-shirt en broek.
Keurig in een rijtje komen de jonge dames en heren, gekleed in zwart en wit met al dan niet opgestoken haar, met grote bossen bloemen het middenplein op. Zij nemen plaats op de stoelen op de voorste rij. Achter hen staan de kinderen uit de klas die volgend jaar weggaan.
Er wordt gestart met het Hongaarse volkslied. Wat een hoge tonen zitten daarin zeg. Maar wel heel apart in de buitenlucht.
Daarna vele toespraken, dankzeggingen en uitreikingen van boeken aan enkele leerlingen uit klassen die goed hun best hebben gedaan. Er wordt op een keyboard gespeeld, een gedicht voorgedragen, op de blokfluit gespeeld, een beetje vals maar alla, weer een gedicht voorgedragen, op de viool gespeeld. En dat allemaal voor deze speciale klas.
Alle leerlingen die afscheid nemen bedanken individueel officieel de school. De vlag wordt overgedragen aan de volgende klas en ze laten ieder een ballon op ter afsluiting van het schooljaar naar een nieuwe toekomst. Paps laat een traantje vallen en mams heeft het er moeilijk mee.
Alles wordt op een afstandje gadegeslagen terwijl de meisjes en jongens mooi zitten te wezen op hun stoelen.
Het hele schooljaar wordt nog even doorgenomen en de klas wordt nog een keer apart toegesproken.
Ter afsluiting wordt er nog een instrumentaal stuk gedraaid waarbij iedereen gaat staan en het doodstil is. De kinderen gaan weer in optocht de klassen in en paps en mams mogen nu ook mee naar binnen.
We wachten buiten rustig af. Opa, tantes, ooms, neven en nichten wachten met ons mee. Langs de randen van de school liggen allemaal bloemen. Dit gaat zo alle gangen in.
Eindelijk komen mams en dochter naar buiten. Grote bossen bloemen in hun armen. Paps hoeft niks te dragen.
En we gaan de auto’s in. Op naar het feest wat bij oma wordt gegeven.
Buiten op het erf staat een grote tent opgesteld met lange tafels erin, keurig gedekt met wit tafellinnen voor zo’n 50 mensen. Aan de kopse kant staat een grote tafel als bij een trouwerij. Later zullen daar alle bloemen in grote vazen worden neergezet. En de twee borden die er staan zijn voor de meiden die van school gaan. Het zijn echte feestvarkens.
Oma en de hulptroepen zijn druk aan het kokkerellen geweest en buiten hangt al een grote pan boven het vuur. Er is speciaal een varken voor geslacht.
We moeten een Palinka drinken. Er heerst een gezellige, ontspannen sfeer. Van groot tot klein is er en het loopt gezellig met elkaar te keuvelen en kinderen doen spelletjes. Ook wij zien wat bekenden van onze buren en zij en wij proberen elkaar te begrijpen.
Als het etenstijd is schuift iedereen aan de tafels en er wordt begonnen met soep. Bouillon apart, groente en vlees apart. En het liefst moet er Palinka bij gedronken worden. Daarna komt de inhoud van de pan op tafel. Met grote stukken brood. Mocht je niet genoeg hebben er komt nog gepaneerd vlees aan. Zure komkommer. En dan als toetje van die kleine gebakjes. Met al die sterke drank moet je natuurlijk goed eten. Dan heb je er het minste last van.
In de hoek staat een computer waar door een neefje allerlei moderne Hongaarse muziek is opgezet. Het wordt nog een leuk feest. We doen de voetjes zelfs nog even van de vloer.
Fred is in de weer geweest met het fototoestel en we gaan alle foto’s op een CD zetten voor ze. Tegen 5en besluiten we weer naar huis te gaan. We mogen eigenlijk niet weg. Het was een lange, leuke, nieuwe ervaring rijker dag die we weer niet zo snel zullen vergeten.