De weersvoorspelling was niet zo goed dus de druiven moesten er nu toch echt allemaal af.
De witte druiven hadden we de zaterdag ervoor al gedaan.
Donderdag ben ik (Vera) met de rode druiven begonnen. Eerst knippen, kneuzen, takjes verwijderen, in de ton, knippen, kneuzen. Het is zeer eentonig werk maar in het bijzijn van de jongens, Joey en Banjer en de meisjes, Vigo, Floortje en Loesje, wordt het natuurlijk best gezellig want die willen alles zien wat je doet. En natuurlijk niet te vergeten de tientallen wespen die wel van die zoetigheid houden.
Tip: wespen houden er niet van om gekneusd te worden. Ze verdedigen zich en prikken erop los wat resulteerde in 2 prikken en een dikke hand. Ik ben een beetje allergisch.
Vrijdag kreeg ik hulp van Fred en dat maakte het alweer wat aangenamer. Hele gesprekken en diepzinnige gedachtes passeerden de revue.
We besloten na het nuttigen van een snelle boterham door te gaan tot ‘s avonds laat. Om 23.00 hadden we er genoeg van. Boel schoon spuiten en naar bed.
Zaterdagmorgen. Het is buiten fris en we vinden het niet leuk meer. De handvaten van de deuren blijven vast zitten als je de deur open wilden doen en op de keukenvloer lagen stukjes druif die we meenamen aan onze schoenen. Nog even doorzetten zeiden we tegen elkaar.
We hebben wel 5 soorten druiven en de een was nog zoeter dan de ander.
Waar vorig jaar geen druif opkwam zaten er nu volop aan.
In tegenstelling tot vorig jaar hebben we minder onkruid gewied. Maar de combinatie van zon en regen maakten dat dit een goed druiven jaar was.
Zaterdag avond 20.00 uur. De opbrengst:vorig jaar 70 liter rode druiven pulp dit jaar 200 liter. Vorig jaar 23 liter witte druiven pulp maar dit jaar hebben we het niet laten staan maar direct uitgeperst en hebben we 34 liter witte druiven sap. En nu maar gisten en de vingers gecrossed.
O, nee, eerst schoonmaken!

We zijn afgelopen woensdag naar Boedapest geweest.
Voor het verlengen van mijn paspoort moesten we naar de ambassade. Deze zit in een heerlijk achterafstraatje in een dure villawijk. We waren er gelukkig op tijd. Dit in tegenstelling tot wat de dame achter het loket beweerde, nadat ze tien minuten aan de telefoon had gehangen.
Maar dat mocht niet de pret niet drukken.
Want erna zijn we naar een Hongaars/Nederlandse kaas/wijnbijeenkomst geweest. Perfect georganiseerd met simultaan tolkvertalers. Via onze Hongaarse connecties die bezig zijn om een kaasroute te organiseren waren we hier al voor uitgenodigd. Maar vanuit de Nederlandse organisatie kregen we hier ook een uitnodiging voor.
Diverse heerlijke kazen in combinatie met wijnen geproefd. Hele verrassende combinaties.
Veel gesproken met kaasfreaken net zoals wij. Het stimuleerde ons wel en liet ons zien hoeveel er nog te ontdekken en te leren viel in de culinaire wereld van Hongarije. Na de bijeenkomst hoefden we even geen kaas meer te zien. Onze smaakpapillen hadden voorlopig even genoeg.
We togen naar het nabijgelegen georganiseerde wijnfestival. Boven op de Burcht in Boedapest stonden 200 wijnboeren met hun wijnen idyllisch opgesteld.
Geweldige entourage en heel sfeervol. Doordat het om halfacht al donker is heb je al vroeg een prachtig uitzicht op de stad met de lichtjes op de bruggen en de omringende gebouwen. In tegenstelling tot ons uitzicht op het platteland is dit kunstmatige schouwspel zeer fascinerend.
Na het gestress beneden in de stad is het heerlijk bijkomen. Om ons heen het geroezemoes van mensen die van het ene kraampje slenterend naar het andere kraampje gaan om wijnen te proeven.
Onze Nederlandse organisator weet de juiste wijnboer te vinden en we genieten van een heerlijk glas wijn. We babbelen nog wat na en het kost ons moeite om tegen 11en weer op te stappen.
Terug naar onze sterrenhemel.

Van het voorjaar kwam Fred met een bak met plantjes van een kweker. Paprika plantjes. Het zouden van die grote gele puntpaprika’s moeten worden. Ze beginnen nu al rood te worden. Het schijnt dat ze dan overrijp zijn. Maar ze smaken nog prima.
Even wat cijfers. Het was een grote bak met heel veel kleine gaatjes met heel veel kleine plantjes nl. 187!! Gelukkig waren niet alle gaatjes gevuld met plantjes maar er bleven er toch nog 170 over. Daar zijn er dan weer 168 goed van gaan groeien. Ik heb ze net even geteld. Elk plantje heeft nu al minimaal 3 paprika’s gegeven en ze blijven geven.
Dan heb je een beetje een beeld hoeveel paprika’s we nu al hebben weggeven en opgegeten. De buren en hun familie zijn allemaal blij met ons. Vrienden en kennissen weten ons te vinden.
We hebben er zelfs nog over nagedacht om ze te verkopen op de markt maar dat brengt ook niet echt veel op.
En ze zijn natuurlijk hartstikke gezond. Ze zitten vol met vitamientjes.
Overal recepten vandaan gehaald. Vooral Hongaarse waar veel paprika’s in gedaan worden. Zoals Lecsó en gevulde paprika’s. In de pasta, door de sla, sausje bij de sperziebonen… Heerlijk allemaal. Maaltijden ingevroren. O, ja ik ga ze ook nog inmaken in het zuur. Lijkt me ook wel lekker. Paprika’s drogen.
In het land van de paprika’s blijkt dat Fred er niet zo goed tegen kan.