We waren van de week druk met het zwembad bezig.
Of eigenlijk moet ik zeggen:zand scheppen bij windkracht 7.
Er lag een dusdanige berg zand aan de buitenrand die er, omdat ze 30 cm. teveel weggehaald hadden, weer terug gegooid moest worden.
De eerste kruiwagens is het gewoon doorpezen zonder gezeur. Maar na een aantal kruiwagens bemerk je dat er zand in je haren gaat zitten, zand in je ogen die je er maar met moeite uit krijgt en je begint zand te knarsen. Een schrale huid bij een strak blauwe hemel.
Ergens kwam ons dit wel bekend voor.
Nederland…Scheveningen? Even uitwaaien. We misten alleen nog wat. Ah ja natuurlijk. De puntzak met patat, flinke klodder mayonaise en met zandvingers de eerste eruit vissen die helemaal onder de mayo zit.
Wij hebben er op onze eigen manier onze nuttige uitwaaidag van gemaakt.

Vandaag heb ik het plan opgevat om de schuur op te ruimen. Iedere keer als ik er binnen kwam stonk het zo. Alsof er een dood dier lag. Dit is ons al een keer eerder overkomen. Dus alle deuren open en we gaan d’r voor.
Tjonge, wat bewaar je toch veel hier. Het probleem is alleen dat je alles wel kunt hergebruiken.
Oude potjes waar plantjes in gezeten hebben. Goed voor de nieuwe zaadjes.
Electriciteits draadjes die net te kort zijn. Altijd wel iets waar je een stevig draadje bij nodig hebt. En over draden gesproken. We hebben wat bosjes touw. Ze worden alleen steeds kleiner. Het waren grote klossen. Maar bij het afmeten wordt er steeds een stuk afgeknipt en weer opgerold.
Potjes voor de verfkwasten. Heb je nooit genoeg van.
De meisjes, Floortje en Loesje, bleven om me heen draaien. Gezellig, dacht ik nog.
Tot ik aan de tuinspullen kwam. Hé, gut ik dacht dat ik geen graszaad meer had. Nee, die heb ik ook inderdaad niet meer. De muizen zijn me een slag voor geweest. Stom natuurlijk om dit achter te laten in de winter. En ach ja, dat is ook zo. We hadden nog het plan om maïs te planten. Helaas, een zak met dopjes ligt er nog.
Bij het optillen van de bak springt er nog eentje uit en schieten er drie voor me voeten alle kanten op. Eentje was net even te traag en daar schoot Floortje direct op af. Loesje staat erbij en kijkt erna. Iets te veel van het goede weet ze niet welke kant ze uit moet gaan.
Ik moet er stilletjes om lachen. Want daar wachten ze natuurlijk niet op.
Buiten kijkt ze naar haar zusje die in vliegende vaart wegrent.
Ik vind het wel even genoeg zo en besluit een boterhammetje te eten. De muizenpies zit nog in m’n neus maar toch neem ik er eentje met chocoladehagel. Eet smakelijk!

We konden gelijk aan de bak. Er stond een verhuizing in het vooruitzicht te wachten. Wij waren nl. ook één van die duizenden Lycos gebruikers die over moesten stappen.
Even waren we bang dat we een paar dagen uit de lucht zouden zijn. Maar met dank aan onze webmaster Martin is het toch nog goed gekomen.
De weblog ook maar gelijk een nieuwe frisse look gegeven. Zo we kunnen er weer tegenaan voor de komende tijd.
Het weer is gelukkig ook al beter geworden. De sneeuw is inmiddels weg. De temperatuur gaat stijgen.
Dus we zijn buiten al weer druk bezig. De druiven gesnoeid, de fruitbomen moeten nog. De groentetuin op orde maken. En ga zo maar door. Nee, we hoeven ons niet te vervelen. Mocht je zin hebben in een werkvakantie. Je bent van harte welkom hoor!
O, ja en ook nog een lading oud ijzer uit ons bos gehaald. We dachten even tussendoor het bos op te ruimen. Eigenlijk waren we in de veronderstelling dat er alleen een brommertje lag, zo’n oude Puch weet je wel. Maar dat bleek dus een aanhanger vol te zijn.
Ach het brengt in ieder geval weer een beetje geld op.

We zijn weer helemaal bijgekomen van onze safari naar Nederland.
De heenreis hebben we genomen via Tsjechië/Slowakije. Prachtige groene route met goede snelwegen. Jammer dat er veel mist was dus Tsjechië hebben we helaas maar voor de helft gezien. Maar we gaan dit absoluut nog een keer doen.
De 1e beurs in Hardenberg was erg gezellig. Een bezoekersaantal van 10.500! We hadden er een hele kluif aan.
Onze gasten van vorig jaar, waar we ook mochten logeren, hebben actief (in eigen dialect) deelgenomen aan onze reclame activiteiten. Dikke pret dus! Waarvoor nogmaals onze dank.
Alle tussenliggende dagen naar de volgende beurs zijn opgevuld met familie/vrienden bezoek. Toch wel weer lekker om even te knuffelen en bij te kletsen met iedereen.
De 2e beurs in Vijfhuizen kwamen iets minder bezoekers op af. Maar met 8.000 bezoekers toch weer een relaxed vakantiesfeertje. Andere regio, andere mensen en weer leuke ontmoetingen.
Heel verrast waren we van het bezoek van wat oude gasten. Goed om jullie weer te zien.
Op deze beurs stonden we met in totaal 3 campings uit Hongarije, in Hardenberg met z’n 4en. Door de grote onderlinge afstanden bezoeken we elkaar bijna niet. Dus voor iedereen de ultieme gelegenheid om nieuwtjes en ervaringen uit te wisselen.
De laatste zondag nog even wat spullen opgehaald voor het kindertehuis in Cegléd waar een 85 gehandicapte kinderen zitten.
Met een wagen volgeladen reden we weer huiswaarts. En nu via Duitsland/Oostenrijk. Vanaf Oostenrijk tot aan Hongarije reden we door een aantal idyllische kerstkaartjes. Prachtig mooi. Maar door de behoorlijke sneeuwbuien was het slecht zicht.
We waren blij om thuis te zijn. Er lag nog sneeuw en de binnen thermometer stond op 11 gr. Het heeft een aantal dagen geduurd voordat het huis weer op temperatuur was. We hebben deze dagen dan ook gebruikt om weer bij te komen van de ervaringen (emoties).