“Twee weken daarvoor waren haar man, diens broer en twee van haar zonen neergeknald”. Zomaar een regel uit het interview wat Dries van Agt gaf in het Kerst Libelle nummer van 2009. Voor wie zou hij een kaarsje branden. Zomaar een regel waarin het diepste verdriet schuilt die een mens kan bevatten. In één regel je totale leven ondersteboven. Het zal nooit meer hetzelfde zijn.
En dan ga je vergelijken. Waar hebben we het over als Michael Jackson overlijdt bijvoorbeeld. De hele natie ligt plat. Het sneeuwt een poosje in Nederland. Heel Nederland ligt plat. En we stappen over het verdriet heen van de ellende van één willekeurig persoon ergens in de Gazastrook.
Mijn goede voornemen voor 2010 vragen ze dan?
De oorlog uitbannen lukt me niet in m’n eentje. Maar wat dichter bij huis: een beetje aardig zijn voor elkaar. Proberen er te zijn voor een ander die het nodig heeft. Want het kan morgen wel jouw einde zijn of het mijne. Daar heb je geen oorlog voor nodig.