Ik merkte het gelijk toen ik ’s morgens opstond. Normaal gesproken mag ik lekker rondlopen buiten om te “je weet wel” te doen. Maar nu moest ik aan de lijn en die rooie niet. Ja sorry hoor, het vrouwtje weet het wel, maar dan doe ik dus niks. Dat had ze dus wel door en ze liet me nog voor het hek even los. Snel een bosje opgezocht. Beetje privé wil ik wel. Ik ben tenslotte vrouw, niet waar.
En dan lekker naar huis rennen. Heerlijk brokken. Van die knapperige die zo lekker knisperen in je bek. Mmmm. Maar nee hoor. 2e teleurstelling geen eten! En die rooie wel, buiten, maar ik zag het wel.
Driftig gelikt bij het vrouwtje. Nog even in de spiegel gekeken. Nee, ik vond niet dat ik te dik was. Ik snapte er echt niks van.
En het duurde maar…Ik begon me echt zorgen te maken. Ze waren me toch niet vergeten. Ik denk ik ga naar de prullenbak. Misschien snapt ze het dan. Maar toen werd ze boos. Oeps.
En toen kwam het…ik mocht in de auto en die rooie niet. Dat vond ik nou leuk. Verrassing natuurlijk. Ja die rooie keek me jaloers aan maar ik lag ‘prinsesheerlijk’.
Ik kende het wel waar we naar toe gingen. Aardige man ook. Kroelde me op m’n rug en voelde aan m’n buik.
Prima, maar waar blijft m’n eten nou?
Hij tilde me op een tafel en ik voelde een venijnige prik in m’n poot. Net zo’n stekel die op het veld liggen. Heel irritant. Maar gelukkig was m’n vrouwtje en de baas bij mij. En toen, ja, ik werd zo moe, zo moe… Even liggen dacht ik nog…
Hé moet dat nou. Ik droomde zo heerlijk van zo’n grote reu. Met van die grote oren en zo’n mooie staart. Hij had me bijna te pakken.
Ik lag nog steeds op die tafel en ze zaten aan me trekken dat ik wakker moest worden.
Die man tilde me in de auto maar ik kon best lopen hoor! Ik was alleen nog steeds zo moe. Ik heb toch niks bijzonders gedaan?
Jekkes, wat stinkt dat in de auto? Ben ik dat? Getverderrie.
Ik was blij dat ik thuis was. Lekker op een handdoek liggen in de kamer. Poeh, zo moe zeg…Moet eigenlijk nog even plassen, geloof ik… of heb ik dat al gedaan? Nou ja, slapen, lekker…Even niks aan m’n kop.
Welterusten!