Het is toch anders. De kippen die een dag geen eieren hebben gelegd. Lana die boos op me was en niet naar me toe wilde komen. De meisjes die er niet waren.
Niks onder de tafel, of die achter me aan kwam schuifelen. Het ging niet meer zo vlot de laatste tijd. Geen geblaf in de ruimte omdat…Geen idee waarom.
Weer even een nieuwe rangorde bepalen.
De eieren worden weer braaf gelegd. Lana krijgt weer haar dagelijkse knuffels en ze gaat er zelfs voor op haar rug liggen.
Met Vigo zijn we zelfs alweer bij de dierenarts geweest. Ze had een grasspriet achter haar oog, die daardoor helemaal dicht zat.
Nee, het leven gaat weer door. De pijn en het gemis zullen wel slijten zeggen ze…