Mr. Positivo

Het leukste van een camping beheren zijn de gasten. Wij hebben ze al in vele variëteiten gehad maar ook diverse nationaliteiten. En iedere gast had wel een leuke tip of idee voor ons.
Eén van de eerste gasten hebben ons de liefde voor de natuur bijgebracht en lieten ons zien hoe mooi we wel niet woonden. En zij komen ook elk jaar terug om ons weer bij te leren.
En dan natuurlijk onze Zwitserse gasten. Zij hadden een grote schapenboerderij waar ze met veel enthousiasme over vertelden. Zij heeft mij ook de tip gegeven over het verkazen van de wei.
En onze Franse gasten. Zij was Franse onderwijzeres. M’n Frans lag in een heel ver hoekje in m’n hersens opgeslagen. Maar zij heeft ze weer weten te activeren. Ik mocht geen Engels meer praten met haar maar alleen Frans.
Of onze Tsjechische jongens die naar de vliegshow kwamen kijken. Alleen maar Tsjechisch spraken zij maar met een stuk papier, een pen, handen en voeten hadden we de grootste lol.
En van de week was daar dan mr. Positivo. Een kwieke man van even boven de 70. Hij reisde alleen en vond elke dag een feestje. We hebben ook van hem veel geleerd en zullen vaak aan hem terug denken.
En dan al die fijne, kleine gesprekjes of hele discussies aan de tafel bij ons onder de veranda. Over opvoeding, liefde. politiek en wat er verder ter tafel kwam.
Het was niet alleen rozengeur en maneschijn. Het bezoek aan een ziekenhuis of aan de dierenarts wat moest gebeuren.
Maar daartegenover een kaartje te ontvangen 9 maanden na het bezoek aan onze camping van een geboorte…
Nee, we hebben er geen spijt van dat we dit zijn begonnen. Ook voor ons is elke dag een feestje met verrassingen en cadeautjes.