Het begon zo mooi gisteren.
8.00 uur ’s morgens. Het had ‘s nachts gevroren. Het gras was bedekt met een dun laagje witte dauw. De lucht begon al blauwer te worden. De zon kwam al even kijken.
Prima wasweer. Lekker op tijd de wasmachine aan en dan naar buiten.
Gauw even dit wegwerken en schoonmaken en…
Wat hoor ik toch steeds in die machine. Een bonkend geluid. Fred heeft nog wel es de neiging om van alles in z’n zakken te laten zitten.
Als ik de douchedeur open doe en naar de wasmachine kijk zie ik het al. Ik moet lachen, kan ik er niks aan doen.
Door het glas van de wasmachinedeur flikkert m’n telefoon me tegemoet. Ik druk natuurlijk weer op de verkeerde uitknop waardoor de machine straks weer helemaal opnieuw gaat draaien. Daar gaat m’n vroege ophangen.
Het scherm is een vissenkom geworden. Het water kolkt heen en weer. De lampjes branden nog maar Fred z’n achtergrond foto wordt wazig en verdwijnt af en toe. Als ik hem omkeer komt er niet eens water uit. Dit is foute boel.
Ik peuter het toestel uit elkaar en droog alles zo goed als maar kan. Als ik hem in elkaar zet gebeurt er nog niks. Weer uit elkaar maar en verder drogen.
Gelukkig doet m’n card het nog wel dus deze zet ik in de reserve telefoon zodat ik wel bereikbaar ben.
Ik probeer het met de föhn en leg hem de rest van de dag op de kachel. Niet direct hoor, zo dom ben ik nou ook weer niet.
Maar niets helpt. Ik heb het al bijna opgegeven.
Als we hem ’s avonds in elkaar zetten komt er zomaar een beeldje tevoorschijn. Het is allemaal heel voorzichtig maar toch..
Vandaag heb ik een wazig beeldscherm maar de rest doet het wel.
Ik besluit dan toch om de reservetelefoon te blijven gebruiken.
Wat heb ik hier van geleerd? Dat ik geen telefoon in de wasmachine moet stoppen? Nee, dat wist ik heus wel. Nee, ik heb geleerd hoe je een telefoon uit elkaar moet halen. En dat is altijd handig. Geen idee waarvoor…

Een paar weken geleden was ik bezig om de zomerkleding om te ruilen voor de winterkleding. Ik vond een dikke wintertrui die ik al behoorlijk wat jaren geleden gebreid had. En iedere keer bij de wisseling van winter naar zomer viel het me op dat ik hem weer niet gedragen had. Dat ging nu al een aantal jaren zo.
Nu wil het toeval dat er een goede kennis langs kwam en die vertelde dat ze een oude zelfgebreide, te ruim geworden, trui uit elkaar had gehaald en ze daar weer een leuke trui van had gebreid.
Dat is het, dat kan ik ook doen dacht ik.
Dus ben ik es op internet gaan zoeken naar een leuk patroon. O, nee eerst uithalen die trui. Makkelijker gezegd dan gedaan. De draden waren soms lichtelijk aan elkaar vervilt omdat er een percentage wol in zat. O, ja dat was het. Vandaar dat ik hem bijna nooit gedragen heb. Hij kriebelde zo.
Maar goed op internet zoeken naar patronen. Maar eigenlijk was ik wel nieuwsgierigheid geworden hoe lang men al aan het breien was. Dus het eerste uur heb ik geen patroon gezien.
In Egypte waren ze in de 3de eeuw al driftig sokken aan het breien. Dat ging wel niet met twee pennen maar met één pen. Meer eigenlijk een soort weven denk ik. En zelfs van de heilige Madonna is een schilderij uit 1400 waarin ze druk aan het breien is. De Ieren hebben voor elke steek die ze bedachten weer een betekenis gelinkt aan de vissers waar de truien voor bedoeld waren. Die prachtige Ierse truien met o.a. kabelpatronen bestaan nog niet eens zo heel lang. Begin 20e eeuw pas.
Er was een tijd dat er heel veel gebreid werd maar met de opkomst van de sweater liep het behoorlijk terug. Bekende celebrity’s als Julia Roberts en Cameron Diaz hebben het weer op de kaart gezet. Met dank!
Maar goed. Genoeg gesurft! Deze site Drops Design http://www.garnstudio.com/lang/nl/kategori_oversikt.php is mijn favorietje geworden. Je kunt daar zo handig je eigen aantal steken invullen en dan aanklikken waar je een patroon van wilt. Maar ook heb je voor kerst bijvoorbeeld, gehaakte kerssterren voor in de boom of haak je eigen rood-wit-blauwe lintje voor op je revers of een kerstmuts voor op je gekookte ei of…
O nee, ik zocht een patroon voor een vest.
Gevonden. Voor de kenners, met pen 7 dus lekker snel klaar. En ik had zelfs wol over en daar ben ik nu nog een muts van aan het breien. Dat vest zit super lekker met een t-shirt eronder dus die gaat niet meer achter in de kast. Wat geeft dat een voldoening. Laat de kou maar komen.

Een paar weken geleden waren er verkiezingen voor de gemeenteraad. Fred had zich goed voorbereid door bij iedereen advies te vragen welke personen de beste waren voor de gemeente. Door omstandigheden hebben we niet kunnen kiezen. Maar de personen waarop we hadden willen stemmen zijn wel gekozen.
Van de week was de installatie van alle leden en de burgemeester. Aangezien niemand in ons dorp de burgemeester wil zijn en onze “oude” burgemeester zich verkiesbaar had gesteld werd hij anoniem herkozen.
Aan Fred werd gevraagd of hij het leuk zou vinden om bij de installatie aanwezig te willen te zijn. Altijd leuk voor de contacten en gratis eten.
Onze postbode, normaal in een legergroene broek en verwaaide haren, in een strak zwart kostuum met strik en haren in het gelid. Leuke vent zo eigenlijk wel! Hij was gekozen en één van onze favorieten. De lerares van school in het lang en kappershaar. Ook zij was gekozen. Onze burgemeester altijd even vriendelijk, deze keer niet in het eeuwige grijze ooit misschien een maatkostuum geweest maar in een keurig donkerblauw kostuum.
De ceremonie werd voorafgegaan door het volkslied. Dramatisch, traaaaaaag en zo moeilijk mee te zingen. Het merendeel, trouwens ook in keurig lang en mannen in kostuum, deed er niet aan mee.
En dan volgden er de eeuwigdurende speeches. Typisch Hongaars en zo eentonig qua toonhoogte. Slaapverwekkend. Het was al tegen 6en, m’n maag begon op te spelen.
Maar eerst nog het stemmen, voor wie en wat geen idee. Dat diende anoniem te gebeuren. Dus 4 stemmen in het kistje en hoe is het mogelijk met 3 tegen 1 gekozen. Dat herhaalde zich 2x.
En als toetje kwam de pastoor nog langs om de hele boel een kerkelijk inzegeningentje te geven. Voor je weet maar nooit.
Een hartelijk applaus en een derde van de goegemeente gingen weer huiswaarts. Die wisten waarschijnlijk wat we gingen eten. Hadden wij extra veel.
Deze keer een koud buffet. Koude gepaneerde lapjes en salades. En…pörkölt gemaakt van de maag van de koe. Altijd alles proeven heb ik geleerd. Maar dit smaakte naar elastiekjes. Beetje kruising inktvis en van die spekrandjes van zo’n kip. Nee, niet lekker.
De eigengemaakte gebakjes in alle soorten en maten waren over het algemeen wel te eten.
Een indrukwekkend gebeuren en we vonden het een eer om er bij te zijn. Dat zeiden we ook als afscheid tegen de burgemeester maar die had al teveel met iedereen geproost dus zijn Engels was ook niet meer zo helder.

Het is wat met die kippen. We hebben er nog 4 en onze Wilhelmus van Nassouwe (de haan). We hebben zo’n 3 eieren per dag van ze. Leuk aantal.
Iedere dag 3 eieren eten of verwerken in eten is een beetje teveel. Dus dan verkopen we ze in het dorp voor een klein prijsje. Weggooien is zonde. Dus we klagen absoluut niet.
Wel experimenteren we wat met het voer voor ze. Van die droge korrels en van de week hadden we andere (lees goedkopere) en gegarandeerd voor de toja’s (eieren) gekocht.
Toen gingen ze in staking. Geen 3 eieren meer maar af en toe es eentje.
Jammer. We verweten het aan de kou en het andere eten.
Tot vanochtend ik het hok wilde schoonmaken.
Daar lagen ze, 9 stuks! In het hoekje verstopt onder het hooi.
Ik kon m’n lachen niet inhouden. Gekke chickies.
En welke kip nou af en toe eentje in het kratje legde… Geen idee.

De druiven zijn eraf. We dachten we laten ze hangen. Misschien onder invloed van de zon en regen zoetere druiven. Maar toch verkeerde inschatting gemaakt. Er waren een heleboel al aan het in drogen. Toch hebben we er nog, doordat we rood en wit bij elkaar gedaan hebben, 60 liter fust afgehaald. Dus opbrengst valt mee.
Van de week het linker veld leeggehaald met een hulpje in de vorm van zoonlief. Er stonden niet veel druiven die het deden dus hebben we alles ontmanteld. Palen eruit, draden eraf. Een flinke klus. En dan met een paar weken de goede overzetten naar de andere kant. Dat scheelt dan weer in spuiten en onkruid wieden. We hebben er dus een extra veldje bij. Wel makkelijk met maaien.
De groentetuin is nu ook bijna leeg. De boeren-, rode- en witte kool staan er nog evenals de spruitjes. Nog wat wortels die we van de week eruit halen en nog een enkele courgette voor de kippen. Dan is dat ook weer gedaan.
Er lag zelfs nog een suikermeloen ter grootte van een tennisbal dus ook die is richting kippen gegaan. Helaas de enige die is opgekomen maar het smaakte ze prima. Ook de laatste watermeloen is heerlijk opgepeuzeld door ze. Volgend jaar absoluut nog es proberen om ze te kweken. Dit was echt funny.
Van de appelboom hadden we voor het eerst heerlijke grote appels.
De perenbomen hebben het goed gedaan. De pruimenbomen deze keer wat minder.
Nee, absoluut geen slecht groente en fruitjaar.
Het begint ’s avonds kouder te worden. Overdag zoals gister bijvoorbeeld een strak blauwe hemel met 19 gr. ’s Avonds dan de kachel even aan om de kilheid in huis weg te werken.
Vanochtend weer mistig maar de lucht begint al weer helemaal open te trekken en de temperatuur begint alweer te stijgen.
Zo heel langzaam aan gaan we naar de koude toe. Voor m’n gevoel hebben we niet veel zomer gehad. Maar dat kwam waarschijnlijk door al die regen gedurende het hele jaar.