Wij hebben in Hongarije een paar belangrijke bomen die gekweekt worden voor verschillende doeleinden. De acaciaboom waarvan het hout zeer goed in de kachel brandt en de populier. Van de laatste wordt het hout in de fabriek verwerkt tot pallets.
Het 1e jaar wordt er een proefveld aangelegd. Slaan ze goed aan dan voor minimaal 3 hectare. Af en toe wat jonge scheuten wegzagen en opruimen na een storm. Maar verder heb je er weinig onderhoud aan.
Nadeel van de acaciaboom is dat hij in het voorjaar witte pluizen geeft, althans de vrouwelijke soort, waar je behoorlijk last van kan hebben als je allergisch bent. Verder staan ze saai in het gelid te wachten om na 10 jaar te worden omgezaagd. Een kale vlakte met wortel stronken achter latend. En de eigenaar een dikke portemonnee.
Een ander verhaal is de Moringaboom. Biochemici noemen de Moringaboom de eiwitrijkste plant die ooit ontdekt is.
De verse moringabladeren bevatten per gram vier keer zoveel calcium als melk, zeven keer zoveel vitamine C als sinaasappels, drie keer zoveel kalium als bananen, drie maal zoveel ijzer als spinazie, vier maal zoveel (pro-)vitamine A als worteltjes en evenveel eiwit als in eieren.
De boom is gemakkelijk te kweken en gedijt goed in droge gebieden. In het eerste jaar kan hij al een hoogte van 3 meter bereiken. De bladeren en vruchten zijn gelijk te gebruiken. Hij kan tot wel 12 meter hoog worden.
De zaden van de Moringa worden gebruikt bij het zuiveren van water, wegens het hoge ijzergehalte voorgeschreven bij bloedarmoede en door het hoge gehalte aan caroteen kunnen ze oogziektes voorkomen.
Van het hout van de Moringa wordt papier gemaakt en van de schors touw.
De olie die gemaakt wordt van de Moringa zaden wordt verwerkt tot smeerolie en lampenolie.
Komen wij aan met onze twee soorten bomen. Alleen hout hebben we ervan. Zeker belangrijk voor ons.
Maar met zo’n boom kun je meer doen. De derde wereld helpen bijvoorbeeld.
Wil je hier meer over weten ga dan naar hun website:
http://www.miracletrees.org/
Geen woorden maar zaden. Misschien toch es bestellen. Hoeven we geen boodschappen meer te doen…lekker zo’n blaadje.

Vrijdag ga ik om 8 uur beginnen. Dat wil zeggen dat ik dan om half vijf klaar ben. Met een beetje mazzel kan ik dan de trein van 8 voor 5 halen. Maar dan moet ik wel een treinkaartje hebben. Dus ben ik vandaag (donderdag) na het werk naar het station gegaan.
Jemig, wat een drukte! Het zal wel goed zijn. Ik heb de tijd. Ze hebben vandaag allemaal langzaamaan actie. Ik sta al 15 minuten in de rij. Beetje links, beetje rechts kijken.
In de rechterrij begint wat reuring te komen. Er staan ong. 10 man/vrouw te wachten. Ik hoor de vrouw achter het loket iets roepen. De achterste drie verdwijnen uit de rij en gaan naar een andere wachtende rij. Het loket zal wel gaan sluiten.
Het wordt steeds rumoeriger in de nog wachtende rij die geholpen moet worden. Dit wordt interessant.
De vrouw achter het loket begint weer wat te roepen. Jammer dat ik geen Hongaars kan verstaan maar achter zo’n gesloten loket zal ik het wel niet verstaan kunnen hebben.
Het loket bestaat uit een getralied hekje op ooghoogte tot aan het plafond is en daarachter glas. Je hebt een draaibordje om je geld in te leggen en een piepklein luikje iets daarboven waar ze je het kaartje doorgeeft of wat dies meer zij wat te groot is voor het draaibordje.
De vrouw achter het loket heeft er duidelijk genoeg van. Als ze de klant heeft afgehandeld gaat het loket dicht en met een ferme ruk trekt ze het gordijn dicht.
Maar daar is de nog wachtende “dame” niet van gediend. Die begint te vloeken en te tieren. Als de lokettiste niet in gaat op haar kabaal duwt ze met een flinke schreeuw haar vuist door het glas.
Een ongeloofgemurmel kabbelt over de rijen. Een alarmerende bewaking in een geel hesje komt langzaam aan geschuifeld. Neemt alles in ogenschouw en de “dame” loopt met hem mee. Haar bloedende hand ondersteunend in een zakdoek.
Die gaat waarschijnlijk niet meer met de trein mee vandaag.
Schade: een gebroken ruit met een gat van 10 cm. doorsnede. Wie zal dat betalen?
Tja, ze lijken zo meegaand die Hongaren maar onderhuids is het maar een warmbloedig volkje.