Category Archives: overpeinzingen

Eitje leggen

Heel belangrijk, privacy
Zo’n ei dat gaat niet 1,2 3
Dat is een feit
Dat kost wel even tijd

Je zit dan liever helemaal alleen
Geen andere meiden om je heen
En dan is het persen heel verhit
Tot het voor het gaatje zit

Eindelijk met een diepe zucht
Kijk je opgelucht
Naar je prestatie daar benee
En je bent weer heel tevree
Zo’n prachtig eind product
Toch maar weer gelukt

Morgen weer maar dat is morgen,
Nu heb je andere zorgen
Eten, drinken en dat haantjesgedrag
Dus weer over naar de orde van de dag

Lente

Eindelijk, de winter is voorbij
Weer een afgesloten periode
’s Morgens opgestaan
Hoor al de eerste lentebode

Zet fanatiek de deuren en de ramen open,
Frisse lucht
Nieuwe geluiden, nieuwe geuren
Een diepe zucht

Kom maar, groei maar
In alle bonte kleuren
Ik geniet
Begin weer op te fleuren

Ik zie het helemaal zitten
Maar ’s avonds is het niet zo aangenaam
Toch wel wat frisjes
Realiteit, ik doe de kachel aan

Mijn allerliefste

Je was zo snel verdwenen, geen afscheid kon er af
Stiekem keek je wel eens even, maar ik voelde dat als straf

Ik wil je graag omarmen
Me helemaal aan je warmen
Dan zal ik me ontkleden en laten betasten door jou
En als je me laat gloeien, dan weet ik weer waarom, ik zoveel van je hou
Dan ben ik helemaal ontspannen en laat me door je strelen
Ik ben dan niet meer hier en mij kan niets meer schelen

Hoe lang zal het gaan duren, voor je weer bij me bent
Ik weet het wel, het is mij wel bekend
Maar als ik nu mocht kiezen, als het even kon…
Dan bleef je altijd bij me, mijn allerliefste…
Zon

Stilte

Het ruizen van de bomen in de wind
Krakende takjes
Vogelwieken
Of gewoon
Helemaal niets

Vraagje

Ik wou dat ik wat sterker was
Dan ging ik zelf wel zagen

Ik wou dat ik wat technischer was
Dan hoefde ik niet te vragen

Ik wou dat ik wat langer was
Dan kwam ik overal bij

Ik wou dat ik wat slimmer was
Dan vroegen ze aan mij

Ik wou dat ik 4 handen en 4 benen had
Dan deed ik het wel alleen

Ik wou dat ik wat geld had
Dan huurde ik iedereen

eigenlijk wil ik ietsje meer, gewoon voor af en toe
dat is toch niet zoveel gevraagd, ik weet alleen niet hoe

Woorden

Het eerste woord is simpel, eigenlijk maar heel klein
Maar wel precies degene welke het moet zijn
Want woorden zorgen voor je, als beginneling,
Voor eten, aandacht en liefde zonder aarzeling

Woorden kunnen dartelen, als vlinders over je tong
Of komen soms naar buiten als hink-stap-sprong
Woorden kunnen snijden, troosten, strelen,
Maar ook eeuwige trouw mededelen

Soms is één woord al teveel
Of komt er geen woord meer uit je keel
Soms kunnen ze niet zeggen wat je eigenlijk bedoelt
Of zeg je ze verkeerd als hoe je je dan voelt

En al die onuitgesproken woorden
Die niet overkwamen waar zij hoorde
Of die keer dat je werd onderbroken.
Nee, het laatste woord is nog lang niet uitgesproken

Onkruid

Onkruid

De warme aarde wordt bedekt met een dikke groene laag
Sommige snelgroeiend, sommige traag
De een wat mooier dan de ander
Ze duwen en trekken aan elkander

De kleintjes proberen boven te komen
Maar hen wordt de frisse lucht ontnomen
Want door de grote sterke planten
Worden zij verdrongen aan alle kanten

Snel laten ze in honderdtallen
Wat zaden vallen
En verschrompelen in de wildernis
Tot er niets van over is

Behalve die ene op dat dunne steeltje
Het is een klein juweeltje
Dapper vecht ze door
Zij gaat ervoor

Zij heeft haar tijd afgewacht
En verzamelt nu al haar kracht
Als ze eindelijk boven is gekropen
Vouwt zij langzaam haar blaadjes open

En ondanks het regenwater
Heeft zij haar eigen theater
Deze kleine roze roos
Maar waarom zij nu juist deze tuin verkoos!

Gedichtje

De mens lijdt het meest
Door het lijden dat hij vreest
En dat nooit op komt dagen.
Zo heeft hij meer te dragen
Dan God te dragen geeft.

Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
Als vrees voor allerlei gevaar.
Doch komt het eens in huis
Dan helpt God altijd weer
En geeft Hij kracht naar kruis.

A winter’s tale

So quiet and peaceful
Tranquil and blissful
There’s a kind of magic in the air
What a truly magnificent view
A breathtaking scene
With the dreams of the world
In the palm of your hand

Zo stil en vredig
Rustig en gelukkig
Er hangt een soort magie in de lucht
Wat een verschrikkelijk mooi uitzicht
Een adembenemende scene
Met de dromen van de wereld
In de palm van je hand

Waar zou de schrijver geweest zijn toen hij dit landschap beschreef? In Hongarije?
Met dank aan Queen.

Een poesta huisje

Stil en verlaten staat ze daar te staan
De wind heeft vrij spel zij laat het gaan

Haar ramen gebroken, deuren zonder sloten
Zij voelt zich als verstoten

Wie is er die van haar gaat houwen
Haar met liefde gaat verbouwen

Wie laat haar bloeien
Geen onkruid groeien

Wie gaat haar verzorgen
Liever nog vandaag dan morgen

Ze is elado
Maar er is geen animo

Men is bang voordat gene wat zij verbergt
Voor het werk wat het vergt

Zij heeft hier vrede mee
Zij is geen give-a-way

Zij wacht in stilte en geniet
Van de rust en de ruimte die de poesta haar biedt